Jest uosobieniem zaślepienia prowadzącego do zbrodni, jak i kary za złe czyny. W teatrze antycznym jeden z elementów koncepcji tragizmu: pycha, zaślepienie.
Według mitu została wygnana z Olimpu i krążyła stale nad głowami śmiertelników. Za Ate podążały Litai („błagania”), chrome córki Zeusa, które usiłowały naprawić wyrządzone przez nią zło.